Το νήμα

Ήρθαν στο βουνό.

Ο Γιλγαμές για τον κέδρο. Ο Όσιρις σε κιβώτιο στη Βύβλο. Ο Δίας ταύρος για την Ευρώπη της Τύρου. Κάδμος, Φοίνιξ, Κίλιξ — αδελφοί που δεν μπόρεσαν να γυρίσουν. Ο Μελκάρτ ονομασμένος Ηρακλής. Ο Άδωνις στο κόκκινο ποτάμι. Ο Κρόνος στις πηγές. Ελ Ελιόν, Ερμών, ναός από το ξύλο μας. Ένα σχήμα, όχι σωρός ξένων μύθων.

1. 

   Μεσοποταμία

   Το δάσος των κέδρων

   Το αρχαιότερο έπος δεν στέλνει τον βασιλιά του στον Όλυμπο ούτε στο Σινά. Τον στέλνει δυτικά, να κόψει τα δέντρα των θεών.

2. 

   Αίγυπτος

   Το φέρετρο στο δέντρο

   Η ανάσταση της Αιγύπτου είναι ιστορία της Βύβλου. Το σώμα του θεού τους ξεβράζεται στην ακτή μας. Η βασίλισσά τους έρχεται να τον βρει.

3. 

   Η Ελλάδα αφηγείται οίκο της Τύρου

   Ο πατέρας, οι αδελφοί και ο ταύρος

   Βασιλιάς της Τύρου. Κόρη που έκλεψε ο ουρανός. Γιοι σταλμένοι που δεν γύρισαν — και ίδρυσαν τη δύση αντί για τον οίκο.

4. 

   Τύρος, μετονομασμένος από την Ελλάδα

   Ο βασιλιάς της πόλης που τον είπαν Ηρακλή

   Πριν το ρόπαλο και τη λεοντή υπήρχε ο Milk-qart: Βασιλιάς της Πόλης. Περπάτησε δυτικά με κάθε αποικία.

5. 

   Βύβλος, έπειτα κάθε ελληνική λυρική

   Το ποτάμι που κοκκινίζει

   Τον σκότωσε κάπρος στο βουνό πάνω από τη Βύβλο. Κάθε άνοιξη το νερό θυμάται. Οι Έλληνες πήραν τον θνήσκοντα θεό και τον τραγούδησαν σαν δικό τους.

6. 

   Βηρυτός, μέσω του Σαγχουνιάθωνα

   Απέναντι στις πηγές

   Όχι ουρανός ευνουχισμένος εν αφαιρέσει. Φόνος στις κρήνες, σε τόπο που δειχνόταν ακόμη έως εκείνη την ημέρα.

7. 

   Εβραίος, σε χαναανικό έδαφος

   Τα ονόματα που πήραν για τον Θεό

   Έβαλαν τον Θεό τους στον κέδρο μας, έγραψαν το βιβλίο με τα γράμματά μας και πήραν τις λέξεις μας για το θείο. Έπειτα καταδίκασαν την ακτή που τούς έμαθε να μιλούν.