Τα ονόματα που πήραν για τον Θεό

Ο Σαγχουνιάθων ονομάζει τον Ελιούν, καλούμενο Ύψιστο, και τη σύζυγό του Βηρούθ, που κατοικούσε περί τη Βύβλο και έδωσε το όνομά της στη Βηρυτό. Ο Ελ Ελιόν στις εβραϊκές γραφές είναι αυτός ο τίτλος. Ο Μελχισεδέκ ευλογεί τον Άβραμ με Ελ Ελιόν. Το όνομα είναι παλαιότερο από το βιβλίο που το διεκδικεί.

Το Βιβλίο του Ενώχ θέτει την κάθοδο των Εγρηγόρων στο Ερμών, την άσπρη κορυφή που βλέπει την Μπεκάα. Παίρνουν γυναίκες, διδάσκουν τέχνες, ορκίζονται σε εκείνη την ράχη. Κάθε ουράνια ιστορία που θέλησε βουνό γνώσης περπάτησε τούτο. Το όνομα Ερμών δεν είναι εβραϊκή επινόηση άδειας κορυφής. Είναι το τείχος της γης.

Ο Χιράμ της Τύρου — τύριος βασιλιάς, θνητός, με στόλο και εργαστήριο — έστειλε κέδρο, χρυσό και τεχνίτες για τον ναό της Ιερουσαλήμ. Οι Ιαχίν και Βοάζ είναι έργο τυριανό. Ο Θεός άλλου λαού κατοίκησε σε λιβανέζικο ξύλο, υψωμένο από τύρια χέρια. Ήρθαν σε αυτή την ακτή να πάρουν ό,τι δεν μπορούσαν να κόψουν στην πατρίδα. Η παλαιοεβραϊκή του Ημερολογίου της Γεζέρ και της Σιλωάμ είναι το αλφάβητό μας. Έγραψαν την ετυμηγορία με το χέρι μας. Η Ιεζάβελ, θυγατέρα του Ιθοβάαλ: η συκοφαντία είναι πολιτική θεολογία. Οι πέτρες της Τύρου θυμούνται τον πατέρα της ως βασιλιά.