Το χρώμα των βασιλέων
Πορφύρα της Τύρου
Δώδεκα χιλιάδες κοχύλια για έναν μανδύα. Μάς ονόμασαν από τη βαφή. Έπειτα τη φόρεσαν σαν να την είχαν φτιάξει.
Κοχύλια μύρεκος της Τύρου
Hexaplex trunculus και Bolinus brandaris · Τύρος / Σουρ, νότιος Λίβανος
Στο Ξενοδοχείο Murex, Τύρος — η πόλη της βαφής
Wikimedia Commons · Roman Deckert, 2019 · CC BY-SA 4.0
Gad Yaton: Δώδεκα χιλιάδες για έναν μανδύα. Μάς ονόμασαν από τη δεξαμενή.
Ακάθαρτη τύρια χρωστική
Ξηρή βαφή Bolinus brandaris · Καρχηδόνα, Τυνησία
Τεκμηριωμένο πουνικό πλαίσιο βαφής · Καρχηδόνα
Wikimedia Commons · Tyrargaman · CC BY-SA 4.0
Gad Yaton: Το χρώμα των βασιλέων, ξυσμένο από το κοχύλι. Η Καρχηδόνα φύλαξε τη δεξαμενή.
Η δεξαμενή
Μύρεξ στα βράχια της Τύρου και της Σιδώνας. Η εργασία βρωμούσε. Το χρώμα δεν ξεθώριαζε. Από την Ασσυρία έως τη Ρώμη οι αυτοκράτορες φορούσαν ό,τι έβαψαν οι δεξαμενές μας.
Οι Έλληνες μάς είπαν Φοίνικες γι’ αυτή την πορφύρα. Η Μεσοποταμία πρόλαβε: ονόμασε το ύφασμα με τη γη. Kinahhu. Χαναναίοι. Βαφή και λαός, μία λέξη.
Gad Yaton: δεν είναι χρώμα. Είναι απόδειξη. Όποιος φόρεσε την πορφύρα φόρεσε την εργασία αυτής της ακτής. Έπειτα έγραψε την ιστορία σαν η βαφή να τού έπεσε από τον ουρανό.
Οι δώδεκα χιλιάδες
Ένας μανδύας. Δώδεκα χιλιάδες κοχύλια. Ο βράχος συνθλίβεται. Η δεξαμενή βράζει. Η μυρωδιά βγαίνει από την Τύρο και τη Σιδώνα μέρες. Το χρώμα μένει.
Gad Yaton: Kinahhu στις πινακίδες. Φοίνικες σε ελληνικό στόμα. Το χρέος είναι στο όνομα. Η δεξαμενή είναι ακόμη στον βράχο.
Gad Yaton